मेरो गीत

मलाई सपना देउ अघी बढ्न

2012-01-13T04:35:00.000-05:00

तिमीले मलाई मैले तिमीलाई नचिनेको होइन

तिम्रा लागि म मेरो लागि तिमी पर्याय भएका छौ जीवनको

यो मलाई थाहा छ, तिमीलाई जसरी नै

तर आज सास फेर्न हावा पनि पुग्न छोड्यो किन ?

यतिबेला थोरै निकास देउ अघी बढ्न

मलाई अलिकती आश देउ अघी बढ्न

बिरक्तीले छोप्दा मैले सम्झिने तिमीलाई नै हो

आँखाभरी आसुँ हुँदा हेर्ने तस्बिर तिम्रै हो

तर पनि तिमीसगै गुनासो छ कत्ती कत्ती

एकपल्ट आँखा भरी सपना देउ अघी बढ्न

अब अलिकती आट देउ अघी बढ्न ।

पुतलीको छमछम जस्तो हावाको गुन्जन जस्तो

फूलको मुस्कान जस्तो इन्द्रेनीको रमझम जस्तो

चन्द्रमा झै सितल अनी सफा सुन्दर आकाश जस्तो

बिन्ती मलाई एउटा सपना देउ अघी बढ्न

म यही रोकिन चाहन्न,

मलाई अलिकती आश देउ अघी बढ्न ।।

यतीबेला थोरै निकस देउ अघी बढ्न

अब अलिकती आट देउ अघी बढ्न ।

छुट्टी

2012-01-04T03:35:00.000-05:00

त्यो आसक्तिलाई छुट्टी
त्यो अन्धभक्तिलाई छुट्टी
मैले जीवनको लामो समय तिम्रै आरधनामा बिताएँ
लाग्थ्यो तिमी जीवनको ज्योति हौ
तिमी नै सिर्जना, तिमी नै सरगम हौ
मैले तिमीले कुल्चेका घाउहरुलाई पनि प्रेम नै मानें
तिमीले बोलेको रुखो बोली पनि अमृत ठानें
मैले तिमी भनेर एक युग बाँचें
जीवन त्यति सस्तो कुरा होइन भनेर बुझ्न मलाई यत्ति लामो समय लाग्यो
यो शिक्षालाई सलाम !
मान्छे,
हाड छाला मासु, मुटु कलेजो रगतले बनेको मान्छे
मोहजालमा जेलिएको, काम क्रोध लोभको दास मान्छे
प्रेमको योग्य हुन्छ तर आसक्तिकोे योग्य हुँदैन, अन्धभक्तिको योग्य हुँदैन
त्यो भ्रमलाई छुट्टी
त्यो भ्रान्तिलाई छुट्टी

संसार तिमी भए पनि चल्छ, नभए पनि चल्छ
हो, मेरो संसार पनि ।
संसार तिमी भनेर बनेको होइन, तिमी भनेर चलेको होइन
तिमी यो संसारमा कसैको निम्ति सिंगै संसार भएर फेरि अर्थहीन पनि हुन्छौ उसकै निम्ति
धेरै कुरामा तिम्रो खटन चल्दा तिमीले त्यसको खटन गर्न जान्यौ जानेनौ तिमीलाई नै थाहा होला
तिमी केही समयको भ्रम, बाँकी समयको सत्य
तिमी न साधन, न साध्य
आफैंलाई बुज्रुक ठानेर
आफैंलाई के के न मानेर
तिमीले जति जति हृदयलाई कुल्चेको छौ र ती सबले तिमीलाई क्षमा गरेका छन्
तिनका निम्ति तिमी के अर्थ राख्छौ सोच
तिमीले रोएको आसु मैले पनि देखेको छु
हो, म तिमीलाई प्रेम गर्छु तर म आसक्त छैन अब
मेरो जीवन तिमी भए पनि उसैगरी चल्छ, नभए पनि उसैगरी चल्छ
दिन रात तिम्राबारे सोचेर आफैंलाई दुखाउनुको पीडा बाँचेको मान्छे म
तिमीले अमान्छेलाई जस्तो व्यवहार गरेर हाँस्दा आफैंलाई अमान्छे ठान्नेसम्म गल्ती गरेको मान्छे म
मैले मुक्ति लिएँ तिमीप्रतिको मोहजालबाट
अहिले म सुखी छु ।

जे सुरु हुन्छ त्यो अवस्य अन्त्य हुन्छ
तिमीले मान्छेलाई अल्झाउन जानेको छौ भन्दैमा
मनमौजी चलिनरहँदो रहेछ सधैंभरी
त्यसको प्रमाण म आफैं हुँ
अब तिमी मेरो राजा होइनौ
मेरोे देशमा मेरैै राज्य चल्छ
म कुनै टाउकेलाई स्वीकार्दिन
हाँसेर बाँच्छु, खुलेर बाँच्छु
तिम्रो नेतृत्वलाई छुट्टी
तिम्रो स्वार्थीपनलाई छुट्टी
तिमीलाई छुट्टी ।।

समय

2011-12-21T00:11:00.000-05:00

तिमी थियौ र पो फुल्थे सिर्जनाका पूmलहरु
फुट्थे सपनाका मूलहरु
अब तिमी छैनौ मसँग
अब रहेन सिर्जना ममा
अब देख्दिन म सपना कुनै
मैले देखेका रंगहरु धुमिल बने प्रिय
हराए उमंगहरु
अब फुल्दैनन् आशाका पूmलहरु
जल्दैनन् मुस्कानका दीपहरु
खुल्दैनन् सम्भावनाका ढोकाहरु
अहँ चल्दैन केही पनि पहिलेजस्तो
सकियो, सबै सकियो
तिमीसँगै टाढिए मेरा सारा खुशीहरु
अब एउटा शरीर मात्र छ
तर म निराश छैन
हरेक शिशिरपछि वसन्त आउँछ पलाउँछन् मुनाहरु
हरेक रातपछि दिन आउँछ चल्मलाउँछन् जीवनहरु
हरेक वर्षापछि सरद आउँछ मग्मगाउँछन् बागहरु
त्यसैले म आशावादी छु
मेरो जीवन पनि सधैं यस्तै रहनेछैन
केवल समयको कुरा हो
म तिमी बीनाको खुशी खुट्याउने प्रयास गर्दैछु
आज नासही भोलि
म फेरी उस्तै जिवन्त बन्नेछु
तिमी मेरो जीवनमा आउनु अघि जस्तै
मैले खुशीको परिभाषालाई सीमित गर्नुअघिजस्तै
जिवन्त, खुला, स्वतन्त्र अनि खुशी
म फेरि आपूm भएर बाँच्नेछु ।।

काठमाडौं खाल्डो

2011-09-06T03:25:00.003-04:00

काठमाडौं खाल्डो,
म भासिंदैछु दिनहुँ
कस्तो उकुसमुकुस छ यहाँ
सास फेर्ने हावासम्म छैन
जता फर्किए पनि भित्तो
यहाँ किन निकास छैन ?
कस्तो अत्यास लाग्दो समय
उज्यालोको झिल्कोसम्म छैन
ए आकास... तिमी कहाँ छौ ?
माथि माथिसम्म अहँ देख्दिन म त
म निसासिएको बेला
एक धर्सो हावा फैलाइदिन सक्दैनौ ?

हिजो देखेको सपना सबै भ्रमजस्तो लाग्छ आज
हो सपना देख्दा देख्दै म बिपना नै नचिन्ने भएँ क्यारे
हुन त,
रंगीन सपना र सादा जीवनको भेद मलाई राम्रोसँग थाहा छ
तर म त अजीव सपना भएँछु
म, आफैं सपना... आपूm आफ्नै सपना
अब तिमी नार्सिजम नभन, मैले भनेको कुरा अर्कै हो
तिमी बुझ्छौ तर पनि बुझ्दैनौ
किनकी मलाई नबुझ्नु तिम्रो विशेषता हो
कसैले पनि बुझ्दैन,
नबुझ्नु नै यो दुनिंयाको विशेषता हो
नबुझ्न सजिलो छ ।

तर म बुझ्छु
मलाई सास फेर्ने हावा किन छैन थाहा छ
उज्यालोको धर्को किन छैन थाहा छ
बाहिर निस्कने बाटो किन छैन थाहा छ
तिमीलाई पनि थाहा छ
हो, हो म मेरो सपनालाई प्रेम गर्छु
र आज नभए भोलि, भोलि यही सपनाले
चारैतिरका ढोका खोलिदिनेछ
त्यसबेला तिमी ट्वाल्ल परेर मलाई नहेर्नू
फोक्सोलाई पुग्ने गरी सास फेर्नू
आँखाभरी भरी संसार हेर्नू
तर हतास नहुनू
त्यो बलेको बत्ति निभ्ने छैन

काठमाडौं खाल्डो,
मेरो परिक्षा लिन्छ दिनहुँ ।

जब तिमी

2010-09-27T00:29:00.000-04:00

जब तिमी रिसाउँछौ
सोच्छु अब म टाढा जान्छु
धेरै नजिक भएँ
तिमीलाई धेर भएँ

जब गालि गर्छौ
सोच्छु बोल्दिन कहिल्यै
अति धेरै पोखिएँ
तिमीलाई पुग्यो

जब बेवास्ता गर्छौ
सोच्छु म व्यर्थ छु
यति आफ्नी भएँ
कि पराइ भएँ

जब टाढा जान्छौ
सोच्छु रित्तिएँ अब
जति बाँच्नु बाँचें
अब पलायन हुन्छु

तर एकपटक फर्कियौ भने फेरी
म यति डुब्छु कि बिर्सन्छु सबै
उसैगरी तिमी मै समर्पित हुन्छु
चाहिंदैन मलाई अरु केही पनि

जब हाँसी दिन्छौ फूल फुल्छ मनमा
नजिक आई दिन्छौ जून खेल्छ मनमा

के जादु होला तिमीभित्र त्यस्तो
कुन शक्तिले तान्छौ मलाई यसरी
तिमी बाहेक अर्को संसार नै छैन
भन तिमीबीना म बाँचुँ कसरी

न कविता न गजल

2010-09-13T00:40:00.002-04:00

मेरो जस्तै गुनासोको थाक होला तिमीसँग
अलिकति समयको माग होला तिमीसँग

आशा हो कि निराशा हो नबुझिने गरी
बद्लिरहने मनको भाव होला तिमीसँग

एक्लोपन नै रोज्ने भए किन जोडिंदा हुन् नाता
अँध्यारिएको मुहारको के जवाफ होला तिमीसँग

सपना त प्यारै हुन्छ बिपना पो सास्ती
अन्तरले बोल्ने कस्तो आवाज होला तिमीसँग

गजल लेख्ने प्रयास गरेको भएन । न कविता न गजल... हा हा हा... के नाम दिने यसलाई ? कुन विल्ला झुण्ड्याउने ?

तिमी

2010-09-11T03:33:00.001-04:00

शिरानी बिझाउँदा तिमीलाई सम्झन्छु
त्यो छातिको आडमा आँखा चिम्ली पल्टन्छु
क्षणभरमै स्वप्नलोकको सयरमा पुग्छु म
बिसञ्चोमा निदरीलाई यसैगरी डाक्छु म

तिम्रो हत्केलाभित्र मुहार लुकाई
तिम्रो अंगालोभित्र आफैंलाई अटाई
बिर्सें आफैंलाई अनगिन्ति पटक
तिमीसँग हुँदा हर खुशी पाउँछु म

सम्झँदा नि खुशीको वर्षात गर्ने
आफूभित्र समेटेर पूर्णता दिलाउने
तिमी मेरै निम्ति आएको देवदूत झैं
जति हेर्यो उति मग्न भई डुब्छु म

मनको मन्दिरमा सजेको देवता
वरदानको मुद्रामा मुस्काएको मुहार
आस्थाले झन् झन् झुक्दैछु तिमीमा
सुरक्षा र आँट तिमीमै भेट्छु म

सुन्दरता

2010-09-08T03:54:00.000-04:00

मुसुमुसु हाँसी दिव्य प्रकाश भर्ने
सकारात्मक उर्जा सबैतिर छर्ने
तिमी फूल जस्ती, जून जस्ती
मायाको अर्को नाम हे कोमलाङ्गी
शुभकामना तिमीलाई जन्मदिनको मंगल कामना

तिमी गौरव बन्नेछ्यौ आफन्त साथीलाई
तिमी हिम्मत बन्नेछ्यौ चिन्नेहरु सबैलाई
म कुरिरहेंछु त्यही एक क्षणलाई
जब देख्छ विश्व सारा श्रद्धाले तिमीलाई
उसैगरी मुसुमुसु हाँसेर हेर्दी हौ
सबैको निम्ति खुशी प्रार्थना गर्दी हौ
तिमी प्रेमरुपी शक्तिरुपी
आस्थाको अर्को नाम हे प्रिय साथी
शुभकामना तिमीलाई जन्मदिनको मंगल कामना

झरी

2010-09-07T00:29:00.001-04:00

आऊ रुझौं झरीमा रुझौं मस्त यो वर्षातमा
तिमीलाई छोडी म टाढा जाँदा सम्झी रम्न अर्को वर्षातमा

तिमीसँग बस्न दिन्नन् मलाई समय रानी रिसाउँछिन्
पूरा गर्नुपर्ने धेरै छन् सपना यही बताई डराउँछिन्
तिमीसँग हुँदाको हरेक पल तिमीमै डुबाउन चाहन्छु
तिम्रो काखमा निदाई तिमीमै हराउन चाहन्छु
भोली टाढा जाँदा नरिसाए प्रिय
एक्लो भई न छट्पटाए प्रिय
म तिमीलाई नै पलपल सम्झीरहन्छु
तिम्रै निम्ति बाँचिरहन्छु

गुनासो भए पोख म सुुन्छु सबैथोक
पीडा भए पोख म थाम्छु सबै पीर
जानु त पर्छ नै रोकिनुहुन्न
मनमा तिमी छौ म एक्लो नि छैन
हाम्रा सपना छन् अमूल्य
तिनको निम्ति हामी टाढिनु छ
निराश नबने प्रिय
एक्लो नठाने प्रिय
यो छातिभित्र धड्किने मुटु तिम्रै नाम लिन्छ
जता हेरे नि मेरो आँखाले तिम्रै रुप देख्छ

तिमीलाई भेट्न तिमीसँगै बस्न फर्कन्छु कुनै अर्को वर्षातमा
आऊ नाचौं झरीमा रुझौं मस्त यो वर्षातमा

के को खोजीमा

2010-08-20T08:19:00.000-04:00

कसरी किन के को खोजीमा
भासिदै गए, नासिदै गएँ
कहाँ छौ मलाई माया गर्नेहरु
कहाँ छौ मेरा आफ्ना भन्नेहरु

कुनै काख छैन शिर अड्याउने
एउटा मान्छे छैन मलाई आफ्नो भन्ने
खै कहाँ छौ कहाँ माथि लग्छु भन्ने
मुटुको टुक्रा भन्दै काखमा बसाउने

मैले यो पहिले नै एउटा नाटकको लागि लेखेकी थिएँ । अहिले यहाँ राख्न मन लाग्यो । पूरा पनि छैन... खै कहिले गर्छु होला र अब त ?

आजको दिन

2010-08-17T02:18:00.003-04:00

तिमीले दिएको मायामा बाचेको छु सधैं
तिम्रै मुटुको माझमा फुलेको छु सधैं
अभाव केही छैन तिम्रो साथमा हुँदा
तिमी नरुनु है, शरीरको दूरी रहदा

आफ्ना सिर्जनामा मलाई बचाएर
मेरो अधुरो प्रेम अमर गराएर
मेरा गल्ती कमजोरी सुधारेर
सबथोक दियौ आफुमा अटाएर
म खुशी छु तिम्रो आफ्नो हुनुमा
दुखी नहुनु है, छोडेर गये म

एकदिन जानै पर्ने जिन्दगीको रीत
टाढा हुनै पर्ने अनन्त यो गीत
समयको सीमा जान्दैन मानिस
निरास नहुनु है, एक्लै यात्रा गर्दा

तिम्रो शब्द टिपी

2010-08-04T07:41:00.000-04:00

तिम्रो शब्द टिपी तिम्रो स्वोर लीई
गीत लेख्न सकौ गुनगुनाउन सकौ

तिम्रो श्वास को संगीत हसो को मिठास
ढुक्ढुकी को चालमा हराउन सकौ रमाउन सकौ

तिम्रै नयन मा डुबी मुटु माझ बसी
जीवन बिताउन सकौ खुशी दिन सकौ

माया होस् विश्वाश होस् समर्पण सधैं
एक अर्क मा जीवनचढाउन सकौ

समर्पण

2010-07-23T04:53:00.000-04:00

श्रद्धाले झुकेको यो शिर मेरो
तिम्रो हातको स्पर्शले
लाग्छ फूल्छ जीवन
पूर्णिमा झैं खुल्छ जीवन

आस्थाको मूर्ति तिमी
जति हेर्छु हेरिरहुँ लाग्ने
तिमीभित्रै हराउँ झैं लाग्ने
तिम्रो प्रेमको सीतलतामा
शान्ति छ, सुख श्रोत छ

प्रेरणाको श्रोत तिमी
आस्थाको देव तिमी
तिम्रो प्रेमको छहारीमा
लाग्छ झूल्छ जीवन
ढकमक्क फूल्छ जीवन

नजाउ टाढा कतै
तिमी नै हौ सपना मेरो
तिमी मै पूरा हुन्छ जीवन

कबिता ५

2010-07-18T03:10:00.001-04:00

कति कुरा मुखले नबोलेको राम्रो
कति भाव मुहारमा नपोतेको राम्रो
दुखेको टाउको अडाउन भन्दै
कसैको साथ नखोजेको राम्रो

यहाँ एउटा ले अर्को मान्छे बुझ्दैन
यहाँ आफ्नैको मनले नि न्याय गर्दैन
तिम्रो आशु देख्ने तिम्रै आँखा हुन्न
परायाको आशा नगेरेको राम्रो

सपनाहरु रोएको हेर्दै
कहिले आँफैलाई धिक्कार्यौ भने
एकैछिन खुशी मिल्दा फेरी
निदाएका सपना नजगाएको राम्रो

यहाँ बोल्नेले गर्दैन गर्नेले बोल्दैन
बोल्ने नै सुनिन्छ गर्ने देखिन्न
माथि पुग्ने रहर हुनेले
काममा हर्दम नलागेको राम्रो

आज दर्शन मिल्यो

2010-07-16T03:45:00.000-04:00

म निदाएको थिइन झकाएको होइन
मेरो सामु आएको तस्विर झूठो होइन
आज आशीर्बाद मिल्यो मलाई दर्शन मिल्यो
तिमी छौ साथमा मलाई मार्ग मिल्यो

आकाश सफा थियो मैले माथी हेरे
स्पस्ट तिम्रो आकृति आँफै खुल्यो
शायद आशिश यसैलाई भन्छन
धन्य हे ईश देव दर्शन मिल्यो
तिमी छौ साथमा मलाई मार्ग मिल्यो

कबिता ४

2010-07-09T04:43:00.000-04:00

तिम्रो काख बहेक अर्को सुख मलाई चाहिदैन
तिमीले विश्वाश गरे जित्न बाँकी केही रहदैन
तिमी नै हौ उजेलीको घाम
तिमी नै हौ अँधेरीमा जून
तिमी साथ भए पाउनु अरु केही छदै छैन
तिमीले विश्वाश गरे जित्न बाँकी केही रहदैन

खडेरीमा बियोगमा झरी बनी झर्ने तिमी
एकान्तमा सुनसानमा बतास सरी बहने तिमी
पिडा हुँदा मुस्कानसँगै स्नेहको लेप दिने
अघी बढ्न हौसला र शाहशले भरी दिने
प्रेमको अमृत घडा तिमीलाई दियो कसले
तिम्रो काख माथि खेल्न मलाई पठाईदियो जसले
तिमी भए साथ मेरो अर्को इश चाहिदैन
तिमीले विश्वाश गरे जित्न बाँकी केही रहदैन

अन्यौलमा आशा बनी नयाँ दृष्‍टि रोप्ने तिमी
आपत्तिमा भरोशाको सुन्दर कला खोप्ने तिमी
सुरक्षाको कवज बेरी सपनाको बिज रोप्ने
ममताको जल छरी हराभरा फूलाईदिने
प्रेम को हे पूजारी अमर बिद्या दियो कसले
मेरो निम्ती तिमीलाई धर्तीमा पठायो जसले
तिमी नै हौ आट र उर्जा
तिमी नै हौ आस्था भरोसा
तिम्रो छाती भन्दा ठुलो संसारमा केही छैन
तिमीले विश्वाश गरे जित्न बाँकी केही रहदैन

शुभकामना तिमीलाई शुभ जन्मदिनको

2010-07-05T23:57:00.000-04:00

हरेक मुहरमा मुस्कानको ज्योति छ
प्रत्येक नजरमा आशाको फूल छ
हर एक हृदयमा विश्वाश को संचार छ
तिम्रो जन्मदिनमा खुशी अपार छ
मुस्काउदै नेपाल आमा बोल्दैछिन् तिमीसँग
तिमी छ्यौ काखमा पूर्ण भा छु म

शुभकामना तिमीलाई शुभ जन्मदिनको !!

कबिता ३

2010-07-04T07:34:00.000-04:00

तिमी जति सुन्दर तिमी जति प्रिय तिमी जति पवित्र कोही छैन
तिमी जस्तै ज्ञानी तिमी जस्तै दानी तिमी जस्तो मनमित कोही छैन

तिमीलाई पाए मैले जीवन पए जगत पाए
आफु अटाउने धर्ती पाए तिम्रो कोमल छाती पाए

तिम्रै नाम लिए उदाउछ मेरो दिन
तिम्रै मुहार सम्झी निदाउछ मेरो रात
आफ्नै आँखामा समेटी दियौ
दुरी सबै मेटी दियौ
म पवित्र बने जीवन सार्थक भयो
तिम्रो उपस्थिती ले श्रिंगार पाए आकार पाए

कबिता २

2010-07-04T07:25:00.001-04:00

कसरी किन के को खोजी मा
भसिदै गए नसिदै गए
कहाँ छौ मलाई माया गर्नेहरु
कहाँ छौ मेरा आफ्ना भन्नेहरु

कुनै काख छैन शिर अडाउने
एउटा मान्छे छैन मेरो आफ्नो भन्ने
खोइ कहाँ छौ कहाँ माथि लग्छु भन्ने
मुटुको टुक्रा भन्दै काखमा बसाउने

चाहिदा आखिर सबै बन्छन पराई
को छ आफन्त खोइ साथी भाइ ?

बाटो हराउदा

2010-07-04T07:15:00.000-04:00

सपना आँखा भरी भरी सोचे पाउछु कसै गरी
आज कहाँ अै पुगे नदेखेको बाटो गरी

छरपस्ट भए सपनाहरु लक्ष्यसम्म पुगौ कसो गरी

मलाई मेरो बाटो मा हिंड्न
साथ् दिने किन कोही छैन
एक्लो एक्लो भए सबै सँगै भएर पनि

छरपस्ट भए सपनाहरु लक्ष्यसम्म पुगौ कसो गरी

कबिता १

2010-07-04T07:13:00.000-04:00

तिमी प्रतीको मायामा मैले आँफैलाई भुले
तिमी कहाँ गयौ कहाँ म एक्लै यहाँ रहे

मन भरी सँगालेका प्रियतमका मिठा बचन
दूरी जती बढ्दै गयो याद गाढा बन्छ झन
सम्हाल्नै सकिन खोइ उर्लिदो यो पिडाको छाल
समस्या मा जेलियौ तिमी म बेसाहारा बने

जो बिना बाच्नु छैन उसैबाट छुट्नु पर्ने
आँफैलाई ढाटेर हासे जस्तो गर्नुपर्ने
मनको बादल फुटी रहन्छ बर्षत भै रहन्छ
पिडामा एक्लो तिमी म पनि एक्लै परे

खोज

2010-07-03T04:55:00.000-04:00

अनुहारमै खोज मुहारमै खोज
मसँग छैन त्यो सब जो तिमी बाहिर खोज
भित्र पस्न त मन चाहिन्छ हृदयको नयन चाहिन्छ
पवित्र भावनाको निराकार मुहान चाहिन्छ

छाती भित्र छामेर हेर सत्यको सिंगो मुर्ती छ छैन
विश्वाश मनमा जगाई हेर प्रेम गर्ने तिम्रो आत्मा छ छैन

आकृति मै खोज उजेली मा खोज
मसँग छैन त्यो सब जो तिमी बाहिर खोज
मनको उज्यालो देख्न बिशेष नयन चाहिन्छ
पवित्र प्रेम बुझ्न निस्वार्थ आत्मा चाहिन्छ

तिमीले सोचे जस्तो शायद म कहिल्यै छैन
अब पुग्यो तिमी अर्कै मुहार खोज

गजल ३

2010-07-01T06:55:00.000-04:00

तिम्रो प्रेमको सुधा पान गरी तिम्रै नशामा लट्ठ भए म
पिलाउदै गयौ पिउदै गए गहिरिदै गयौ डुब्दै गए म

पलपल तिमी छातीमा डुल्छौ छातीमा बसी मुटु सँग बोल्छौ
मुटुमा बसी नशामा बहने तिमीले भुले कहाँ पो रहे म

म कल्पनाको सागरमा डुब्छु तिम्रो प्रेमको तरङमा बहन्छु
मलाई खुशी रङ देउ प्रिय तानिएर तिमीसम्म आए म

मैले भगवान पुकारें

2010-06-27T06:33:00.000-04:00

मैले भगवान पुकारें तिमी आईदियौ
सायद यही हो जीवन आशीर्वाद

आत्मा आत्माको मेल यो अटुट प्रेम बन्धन
ईश्वर रच्दैछन् त्यही चित्र म बनिरहेंछु

जीवन अमृतधारा तिमी मेरो साहारा
तिम्रै नयन भित्र आकार लिइरहेंछु

मैले सपना कोरें रंग भरिदियौ
सायद यही हो जीवन आशीर्वाद ।

मैले सरस्वती पुकारें तिमी आईदियौ
सायद यही हो जीवन आशीर्वाद

गजल-२

2010-06-21T03:02:00.001-04:00

म हेरी रहन्छु ऊ हाँसी रहन्छे
म बोली रहन्छु ऊ सुनी रहन्छे

जिस्काउदै उसलाई म के के भन्छु
ओठ टोकेर ऊ नुही रहन्छे

गालमा कोरिन्छन लाजका धर्सा
छोप्न तिनलाई भाव बदलिरहन्छे

म नजिक तन्छु लपक्कै ऊ हुन्छे
तर पनि अझै सम्हालि रहन्छे

खुशी छदा नि, दुख्खले रुँदा नि
छाती मा टाँसीई लुकी रहन्छे

प्रियतमा ऊ मेरी मन कि रानी
संसार बद्लिओस ऊ उस्तै रहन्छे

गजल-१

2010-06-20T08:00:00.000-04:00

पोखिनलाई अलिकती कोल्टे त पर्नै पर्छ
भरिनलाई अन्जुली अगाडि सर्नै पर्छ

भिन्न जीवन, भिन्न सपना एक साथ समेटेर
अटाउन छातीभित्र अंगालो खोल्नै पर्छ

सानो तिनो हावा हुरी बतास र बर्से झरी
केहीले नछुटाउने समझदारि हुनै पर्छ

प्रेम नै हो जीवन को उर्ज खुशी सफलता
साथसाथ अनन्त काल यात्रा तय गर्नै पर्छ

आइदेउ

2009-08-21T01:49:00.000-04:00

तिमी हरएको छौ
अनी
म आतिएकी छु यति बेला

हरेक दिन सुर्योदय सँगै
म तिम्रो खोज अभियानमा हुन्छु
कही कतै फेला नपार्दा
म रित्तिएकी छु यति बेला
यसरी तिमी हराउनु मेरो निम्ति घातक छ
म कसरी बाचौला तिमी बिना लामो समय ?
कम्तिमा देख्न मात्र पाए शरीरमा उर्जा आउथ्यो
सिर्जनाले प्राण पाउथ्यो
दैनिकीमा जिवन्तता छाउथ्यो

तिमी गुप्त बासमा छौ
अनि
म निशसिएकी छु यति बेला

आइदेउ सारा छट्पटिको अन्त्य बोकेर
असमझ्दारीको बँध तोडेर
आइदेउ हामी धेरै कुरा गरौला
एक अर्कालाई खुलस्त चिनौला
घाउका पाप्रा उप्काउला
रित्तिएका मन भरौला

आइदेउ

आचरण

2009-06-26T01:45:00.000-04:00

निर्लज्जताको पनि सीमा हुन्छ भन्छु म
ऊ स्वीकारदैन, आफूलाई झन् झन् नंग्याउछ
उसलाई थाहा हुनपर्ने नांगिनु सुन्दरता होइन
स्पष्टता वा स्वच्छता होइन
नांगिनु फोहोरी बन्नु हो
अझ प्रष्ट भन्दा दिमाग सड्कनु हो

ऊ आफूलाई स्वच्छन्दतावादी घोषणा गर्छ
उत्तर आधुनिक भएको ढोंग रच्छ
स्वच्छन्दताको, आधुनिकताको पनि परिधि हुन्छ भन्छु म
ऊ स्वीकारदैन, झन् झन् निर्लज्ज बन्छ।

हरेक व्यक्तिको आत्म सम्मान हुन्छ भन्छु म
ऊ स्वीकार्दैन अर्काको टाउकोमाथि पाइताला राख्छ।
उसले बुझनुपर्ने मानिसभित्रको संवेदना
भावना, कल्पना र सपनाको सम्मान गर्ने ज्ञान
जन्मजात लिई आएको हुनपर्ने
सायद जीवनक्रममा यी मानवीय गुण उसले त्यागेको हुँदो हो

ऊ मानिसलाई मांसपिड मात्र सोच्छ
आफू ईश्वर बाँकी निर्जिव ठान्छ
हरेक प्राणीभित्र आत्मा हुन्छ भन्छु म
उ स्वीकार्दैन झन् झन् हिंस्रक बन्छ।